Monday, January 1, 2007

Tuz*

Beyaz kayaların susuzluğu, sertliği
Durduramıyor harflerin yuvarlanışını
Fenerin boyu uzun olmalı, ışığı yüksekte
Eskiden buranın keşişleri
Çok terlemiş, çok özlemiş olmalı suyu
Şimdiyse bir kadın oturmuş minderde
Kayaların tuzu, teninin kokusu
Karışmış birbirine, iskelenin demiri
Paslanmadan çok önce ölmüş
Buranın keşişleri, nergis tarlaları
Üzüm toplayan ırgatların
Düşündeki kadınlardan çok önce
Tekneler uzaktan benzeşir yine de
Kayalar henüz ışıldayıp yıkanırken
Terlemek bir tarihmiş
Başlangıcı bilinmeyi, kurusu silinmeyi
Artık önemsemeyen.


03.08.2005

*Bu şiir, Sözcükler dergisinin Ekim 2006 tarihli 3. sayısında yayımlanmıştır.

No comments:

100 Yıllık Bir Devrimin Anısına

Kuyan-Bulak Halı Dokuyucuları Lenin'i Onurlandırıyor Sık sık ve cömertçe onurlandırılır Yoldaş Lenin. Büstleri vardır ve ...